Set-jetting en de 10.000-uurregel: Wanneer ben je een filmexpert?

Wat is het idee ook alweer? Dat je na 10.000 uur gericht oefenen vanzelf een expert of professional wordt? Malcolm Gladwell werkte dat idee uit in zijn boek Outliers in 2008. Hij baseerde zich daarbij op onderzoek van psycholoog Anders Ericsson, als ik het goed heb.

Sporters en muzikanten zouden na 10.000 uur gericht oefenen een magische grens bereiken waardoor topsport en topkunst binnen handbereik komt. Zou het ook gelden voor andere takken van sport, die beginnen als hobby, maar na verloop van tijd meer zijn dan dat? 

Zoals je bekwamen in het bezoeken van locaties van bekende films, daar een podcast over maken, en er dan vervolgens filmcolleges over mogen geven? En omdat je ondertussen kennis vergaart over dé reistrend van het moment: filmtoerisme, je in de media verschijnt en expert wordt genoemd?

Na meerdere mediaoptredens sta ik momenteel in een special van het bekende weekblad Margriet. Daarin word ik opgevoerd als "filmexpert gespecialiseerd in set-jetting", zoals het bezoeken van filmlocaties ook wel wordt genoemd.

Freelance journalist Jill Waas benaderde mij maanden terug al voor een gesprek over de toename van filmtoerisme. Ze werd op mij geattendeerd door Diane Borst, publicist bij het Nederlands Film Festival. Ik ken Diane al jaren en zij weet dat ik wel het een en ander van het onderwerp afweet. Het was een leuk gesprek met Jill en waar het toe leidde lees je in het artikel met de kop Net als in de film, ik wil het!

Het bewijst voor mij maar weer: als je ergens vol overgave induikt en je kennis deelt met de wereld, dan komen de meest verrassende dingen op je pad.

Haal de Margriet special deze week in huis om het hele verhaal te lezen!