Thomas Fransman

Het filmfestival van Cannes zit er weer op; tien dagen films kijken, in de rij staan, weinig slapen, slecht eten en je helemaal onderdompelen in cinema. Moe maar voldaan schrijf ik deze column; zeer voldaan zelfs, omdat de beste film in competitie (Parasite) heeft gewonnen.

Het filmfestival van Cannes zit er weer op; tien dagen films kijken, in de rij staan, weinig slapen, slecht eten en je helemaal onderdompelen in cinema. Moe maar voldaan schrijf ik deze column; zeer voldaan zelfs, omdat de beste film in competitie (Parasite) heeft gewonnen.

Dat is wel eens anders geweest. Sterker nog, dat was de afgelopen jaren consequent anders! Vorig jaar won Cold War niet, in 2017 had You Were Never Really Here moeten winnen, het jaar daarvoor werd Toni Erdmann compleet genegeerd en in 2015 kon vrijwel niemand leven met Dheepan. Toen had Son of Saul de Gouden Palm mee naar huis moeten nemen. Ik ben blij dat de jury van dit jaar (unaniem volgens voorzitter Iñárritu) voor het Koreaanse meesterwerk koos. Al had Celine Sciamma van mij ook mogen winnen voor haar prachtige Portrait de la jeune fille en feu.

De beste film van het festival, The Lighthouse, draaide overigens niet in de hoofdcompetitie, maar in het nevenprogramma Quinzaine des Réalisateurs. Waarschijnlijk vanwege Eggers fantastische debuut The Witch was deze tweede film dé hypefilm van dit jaar. Elk jaar is er tijdens Cannes wel zo’n film, meestal in een van de nevenprogramma’s, (vorig jaar was dit Climax van Gaspar Noé); een titel waar iedereen op aanvalt, wat resulteert in enorme rijen, ruzies en vooral teleurstelling.

Still uit Parasite / distributie September Film

Goed om te weten is dat je enkel voor de hoofdcompetitie een kaart kunt aanvragen, die je overigens niet altijd krijgt toegekend. Daardoor ben je verzekerd  van een plek, mits je op tijd bent. Voor de nevencompetities geldt simpelweg: wie het eerst komt…
Dat maakt het bij zo’n hypefilm dus spannend, en je hebt ook nog eens verschillende niveaus qua voorrang. Onze accreditatie is bij zo’n film ongeveer de derde in rang, dus je moet hopen dat er niet te veel mensen in de rangen voor je staan. En dan moet je zelf ook nog eens vooraan in je eigen rang staan. Snapt u het nog?

Enfin, daar stond ik zondagavond, in de regen, twee uur voor aanvang. Dat leek mij wel voldoende, aangezien normaliter een uur voldoet. Ik had nog net even een broodje kunnen halen om in de rij op te eten, en ik maakte mij op voor twee uur verveling. Het leek allemaal gesmeerd te verlopen; het was een grote zaal en mijn plek in de rij leek goed. Collegaprogrammeurs waren ook al binnen en hielden een goede plek voor mij vrij. Maar toen kwamen er opeens een halfuur voor aanvang honderden mensen met meer voorrang op hun dooie gemak aanlopen. Resultaat: zaal vol, zonder mij erin. Twee uur wachten voor niks en dat is binnen de bubbel van zo’n festival ongeveer het ergste dat er is. Ik was trouwens niet de enige die naast het net viste; ik denk dat er zo’n 500 mensen met mij op straat stonden die niet binnen kwamen.

The Lighthouse / beeld A24

Twee dagen later draaide de film opnieuw en het beloofde weer gigantisch druk te worden, want de reacties op de film waren geweldig. Dus ik was niet van plan om het te proberen, maar het kwam precies zo uit dat ik twee uur van tevoren langs de zaal liep, en ik zag tot mijn verbazing dat de rij nog te overzien was. Ik besloot te gaan staan, want ik moest die film toch hebben gezien?!

Fanatiek aangemoedigd door collegaprogrammeurs stond ik daar, alleen, twee uur lang in rij met luidruchtige Amerikanen, en dit keer lukte het. Alle teleurstelling van eerder maakte plaats voor euforie; ik was binnen! En wat nog fijner was; het wachten werd beloond, want het bleek mijn beste film van het festival te zijn. Een krankzinnige koortsdroom in stemmig zwart-wit met uitmuntend acteerwerk. Ik heb nog nooit zoiets gezien; in zowel beeld als geluid origineel, uniek en fantastisch.

Een groot doel voor elke programmeur in Cannes was bereikt: ik heb de hypefilm gezien. In tegenstelling tot flink wat collegaprogrammeurs. Naar verluidt staan sommigen nog steeds in de rij...