Riet Zegers neemt afscheid van HFN - ‘Menselijke relaties zijn het DNA van onze sector’

Holland Film Nieuws bestaat dertig jaar. Tijd voor een terugblik met oprichters Jeroen Huijsdens en Riet Zegers. Riet neemt bovendien binnenkort afscheid van ons blad.

Holland Film Nieuws bestaat dertig jaar. Tijd voor een terugblik met oprichters Jeroen Huijsdens en Riet Zegers. Riet neemt bovendien binnenkort afscheid van ons blad.

‘Ik werkte in 1993 met een vriendin in onze videotheek op de Willemsparkweg in Amsterdam’, vertelt Riet Zegers. ‘Bioscoopexploitant Ad Weststrate kwam ons opzoeken. ‘De branchevereniging heeft bedacht dat er een blad moet komen’, zei hij. Mijn collega had daar helemaal geen zin in, maar Ad zei: ‘Er zit een jongetje op de Jan Luijkenstraat. Ga het daar maar mee doen.’ Ze lacht. ‘En dat was dus Jeroen!’

En op de zevende dag...

Dit interview vond plaats op een regenachtige middag in Cinema De Vlugt in Amsterdam. Riet verzorgt een deel van de programmering met haar bookingbedrijf Filmplan. Samen met de in 2019 overleden Anne-Marie van Vollenhoven, de vriendin met wie ze ook videotheek Filmplan leidde, verzorgde ze jarenlang de programmering van onder andere Meerburg Theaterbeheer in de belangrijkste steden van ons land. Ze doet dat op dit moment nog steeds voor een zestal bioscopen. Een lange staat van dienst dus. Als je haar de kans geeft, dist ze sterke verhalen op over distributeur Robert Wijsmuller of dansen met Jack Nicholson en Donald ‘Sudderlap’ in Cannes.

Riet Zegers en Jeroen Huijsdens / foto: Sven van der Vlugt

Jeroen Huijsdens was in 1993 nog helemaal niet zo ervaren. ‘Ik was begin twintig’, vertelt hij. ‘Ik was net begonnen bij de NFC, de opvolger van de Bioscoopbond. ‘Kun jij niet de eindredactie gaan doen?’ vroegen ze. Het ging heel slecht met het bioscoopbezoek halverwege de jaren negentig. Ze hadden het gevoel: we móéten iets doen. De BelBios, de Nationale Bioscoopdag, de AH Filmweken: dat werd allemaal bedacht in die vergaderkamer in de Jan Luijkenstraat. En daar werd ook bepaald: ‘We hebben een vakblad nodig.’ Dat kregen wij dus in onze mik geduwd. Het moest helemaal selfsupporting worden, alles betaald uit advertentie-inkomsten. Geloof me, in het begin had het echt een heel hoog schoolkrantjesgehalte. We hadden geen enkele ervaring met het maken van een magazine. We wisten niks van vormgeving. Niks van eindredactie. Riet had boven haar bureau een spreuk hangen: ‘En op de zevende dag zei De Heer…’ ‘… ik heb het helemaal gehad, doen jullie nu het vakblad maar!’ Riet giert het uit. ‘En die poster heb ik nog steeds!’

Van binnenuit

Zo ontstond dus Holland Film Nieuws. Zes keer per jaar en op den duur toch met enige financiële steun van de brancheverenigingen, nu NVBF en FDN. Jeroen is hoofdredacteur. Riet trad op als uitgever en is verantwoordelijk voor de advertentieverkoop. In 2008 werd het kernteam aangevuld met Tanja van Rooden. ‘Ze kwam als fotograaf binnenwandelen maar bleek ook een begenadigd vormgever te zijn. Het is aan Tanja te danken dat het blad een professionele look & feel gekregen heeft.’

Holland Film Nieuws heeft altijd een bijzondere plek ingenomen tussen de Nederlandse filmbladen. Jeroen: ‘Het is een echt vakblad. We houden ons niet bezig met filmkritiek, maar hebben altijd wel aandacht besteed aan de Nederlandse film. Vanaf het begin schreven we over wat er in de sector gebeurt. Wordt er ergens een nieuwe bioscoop gebouwd? Is er een jubileum? Is er iemand overleden die zijn of haar stempel drukte? We maakten het blad niet voor de consument. We maakten het voor de kassières in de bioscopen, voor de directeur en de programmeur, maar ook voor die operateur in Stadskanaal.’

‘En die vonden dat echt heerlijk’, herinnert Riet zich. ‘Vroeger ging dan het personeel samen de filmquiz in Holland Film Nieuws zitten invullen tijdens de koffiepauze. Dan kregen we briefkaarten!’

Riet Zegers en Jeroen Huijsdens / foto: Sven van der Vlugt

Ook gedegen artikelen over de langetermijnontwikkelingen in de branche vonden hun weg naar het tijdschrift. Vooral de stukken van Frank de Neeve, die rond 2012 van binnenuit kon berichten over de digitalisering, waren een eyeopener. Riet: ‘Ik vond dat echt geweldig. Frank heeft heel lang voor Pathé gewerkt. Hij heeft die hele overgang van 35mm naar digitale projectie met artikelen ondersteund. Hij snapte waar het over ging, op een moment dat er nog heel veel mensen waren die helemaal niet begrepen wat er te gebeuren stond.’

Jeroen: ‘We hebben diezelfde rol proberen te spelen met de reeks The Future of Cinema. Daarin spraken we met nationale en internationale gasten over waar we met z’n allen naar toe gaan. Anita Elberse, bijvoorbeeld. Ik heb haar in 2016 geïnterviewd over haar boek Blockbusters. Wat zij toen voorspelde, lijkt zich nu te voltrekken. Hoe ontwikkelt de sector zich? Dat soort vragen willen we ook steeds aanzwengelen. Want het voltrekt zich nu! Die acteursstaking, bijvoorbeeld. Die is nu voorbij, maar wat gaat die betekenen voor de toekomst?’

Einde van een tijdperk

‘Riet en ik hebben het blad altijd met veel plezier gemaakt omdat we een persoonlijke klik hebben. We hangen dagelijks aan de telefoon, ik vanuit Amersfoort, zij in Amsterdam. Maar we hebben ook altijd ontzettend moeten knokken om het blad overeind te houden. We hebben elkaar vaak aangekeken: is dit nog wel te doen?’ Riet: ‘Als je kijkt naar de uren die je erin stopt!’

In de loop van 2014 kreeg het blad een eigen website. Riet: ‘We wilden er eerst niet aan omdat het verdienmodel zo onzeker is, maar op zeker moment moet je wel. Het is wel fijn voor het dagelijkse nieuws. Dat kun je in een blad niet bijhouden. Jeroen spit iedere ochtend het internationale filmnieuws uit.’ Tijdens de pandemie was Holland Film Nieuws gedwongen aanpassingen te doen. Het blad verschijnt nu vier keer per jaar: drie keer als digitaal magazine en eenmaal per jaar op papier. Ook het Adresboek, onmisbaar voor wie de contactgegevens zoekt van bioscopen, bookers, distributeurs of producenten, is, net als het blad, een uitgave van Stichting Holland Film Land.

Eind vorig jaar besloot Riet dat het tijd geworden was om te stoppen. ‘Ik kwam terug van vakantie - ik had al vijf jaar geen vakantie gehad - en merkte dat het blad mij tegen begon te staan. Mijn kinderen zeiden: ‘Neem een jaar om afscheid te nemen.’ Dat heb ik gedaan. Het is niet gemakkelijk, want het is ook heel erg leuk om te bedenken wat gaan we doen.’

Jeroen: ‘Dit is echt het einde van een tijdperk. We zitten in een sector waarin emoties een belangrijke rol spelen. We gaan naar de film om iets te voelen. Menselijke relaties zijn gewoon het DNA van onze sector.’

Riet: ‘Ze zijn nog niet van me af, hoor. Ik blijf programmeren. Echt weggaan uit het filmbedrijf, ik moet er niet aan denken. Ik heb alleen genoeg van het leuren om advertenties. We hebben gelukkig wel trouwe vrienden - de Huizenga Group moet ik noemen, van de bioscoopstoelen. Die hebben vanaf de eerste editie geadverteerd, maar je redt het er niet meer mee. Het lukt met wat we binnenkrijgen niet meer om het zo te doen als we zouden willen.’ Ook de matige respons ging ‘wel aan ons vreten op den duur’, vertelt ze. ‘Dan diep je uit een of ander regionale krant op dat er een nieuwe bioscoop komt, maar neemt de exploitant niet eens de moeite ons dat te laten weten.’ Tja, misschien nemen we met z’n allen dit unieke magazine dat dertig jaar geleden vanuit de filmbranche zelf werd opgericht soms een beetje te veel for granted.

Roze wolk

Helemaal zonder officiële erkenning is het harde werk gelukkig niet gebleven. In 2019 kregen Riet en Jeroen de Jan Nijland Zilveren Roos uitgereikt tijdens de nieuwjaarsreceptie van de NVBF in Tuschinski. ‘Een enorme blijk van waardering’, vindt Riet. ‘We hebben een paar dagen op een roze wolk gelopen.’ Ze lacht: ‘En daarna was het weer enorm afzien!’ Want - en dat mag je toch wel typerend noemen - ze staken het gewonnen geldbedrag meteen in de productie en publicatie van een groot filmboek: Alles is film: achter de schermen van de Nederlandse filmwereld is een boek waarin iedereen zijn of haar verdiende plekje kreeg: van sales agent tot kassière en van stuntcoördinator tot popcornverkoper.

Wat Riet het meest gaat missen? ‘Jeroen.’