Michiel Snijders: 'Crisis biedt kans voor animatiefilms'

De hele filmindustrie staat op z’n kop door de coronacrisis: vertoning, distributie én productie. Kunnen we straks nog met volledige cast, crew en figuranten op de set staan? Toch biedt de crisis ook onverwachte kansen. Bijvoorbeeld, volgens Michiel Snijders van il Luster Producties, voor de makers van animatiefilms.

De hele filmindustrie staat op z’n kop door de coronacrisis: vertoning, distributie én productie. Kunnen we straks nog met volledige cast, crew en figuranten op de set staan? Toch biedt de crisis ook onverwachte kansen. Bijvoorbeeld, volgens Michiel Snijders van il Luster Producties, voor de makers van animatiefilms.

Tot de bekendere Nederlandse animatieproducenten behoren Submarine in Amsterdam, Emmy Award-winnaars Job, Joris & Marieke in Utrecht, Ka-Ching in Rotterdam en de stopmotionanimatiestudio Pedri Animatie in Ankeveen.

HFN sprak met Michiel Snijders van il Luster Producties, makers van de avondvullende kinderspeelfilms Trippel Trappel Dierensinterklaas (2014) en Woezel & Pip: Op zoek naar de Sloddervos (2016). De Utrechtse studio werkt op dit moment, onder veel meer, aan Nayola, een Portugees-Frans-Belgisch-Nederlandse animatiefilm voor volwassenen. De film over drie generaties vrouwen in de burgeroorlog van Angola is waarschijnlijk in het najaar van 2021 in de bioscoop te zien.

Trippel Trappel Dierensinterklaas van Il Luster / beeld pr

Wat betekende de uitbraak van het covid-19-virus voor jullie?

‘We zijn meteen thuis gaan zitten. Iedereen produceert nu in de cloud. Dat was voor de meesten totaal geen aanpassing. We deden dat eigenlijk vaak al zo, want het scheelt reistijd en dure studiotijd. De regisseur en zijn drie animatoren bespreken nu hun tekenwerk via een internetverbinding en een applicatie die Conceptboard heet. Je ziet de regisseur live met een pennetje tekenen op de schetsen van de animatoren, om aan te geven welke lijnen hij goed vind en welke minder goed. Het enige verschil is dat hij het niet bij ze over de schouder doet, maar over het internet.’

Is animatie dan, een beetje boud gezegd, dé filmproductiemethode van de anderhalve-metertoekomst?

Lachend: ‘Ja! Volmondig: ja! Animatie is een duurzamere manier van films produceren. Dat merken wij nu heel duidelijk en onze collega’s ook. Ik heb rondgebeld. Financiering en distributie zijn natuurlijk een ander verhaal – daarin ondervinden we dezelfde problemen als liveaction – maar qua productie hebben we nu geen enkel probleem. Ook internationaal hebben we een voordeel.

Liveaction coproducties zijn altijd ingewikkeld. Even heel flauw: dan wordt er een Duitse acteur in een Nederlandse film gezet en met heel veel moeite een Belgische grimeprofessional gevonden. In animatie maakt het niet uit wie wat waar doet. Je ziet de nationaliteit van de hand van de maker niet. Onze korte films produceren we al sinds 2001 internationaal – Portugal, België, Frankrijk, Ierland – en een heel groot deel van het contact ging al via Skype.’

Conceptboard van de komende animatiefilm Nayola / beeld Il Luster

Ik begrijp dat jullie desondanks wel aan een nieuwe studioruimte werken.

‘Klopt, als het kan en mag gaan we wel weer bij elkaar zitten. Je merkt dat het vooral emotioneel veel oplevert als je in een studio zit. Als animator werk je aan hele kleine stukjes. Frames. Je maakt één seconde, jouw seconde. Die maak je zo goed mogelijk en het duurt lang voordat je het resultaat ziet: jouw secondes in het grote geheel. Op zeker moment verlies je het overzicht en raak je emotioneel wat vervreemd. Dan is het wel fijn als je de anderen ook ziet of er iemand rondloopt waaraan je een kleine vraag kunt stellen. Ik hoor dat van de animatoren. Die zeggen nu: “Ik functioneer toch niet optimaal. Ik word er heel moe van. Ik kom wel buiten, maar ik zou veel liever weer in de studio werken.”

De verhuizing stond al in de planning; we hebben nu van onze verhuurder Hooghiemstra de kans gekregen een ruimte in te richten die volkomen corona proof is. Vijf afgescheiden ruimtes, waarvan er drie een soort fish tanks zijn. Veel glas en zo ruim dat je altijd op twee meter afstand kunt zitten. Vanaf 1 juni zit de regisseur achter een grote monitor en op praatafstand van de animatoren. Zo kunnen ze zeer corona proof doorwerken.’

Een rooskleurige toekomst dus voor animatie?

‘Het is nog niet zo dat mensen aan de poort staat met “Eindelijk, films die wel gewoon doorkunnen!” maar het is wel een beetje de wet van de remmende voorsprong, maar dan andersom. Animatie gaat ook veel langer mee. Ik zie dat aan onze vorige films; hoe vaak die nog herhaald kunnen worden zonder dat het sleets raakt. Je kunt het ook gemakkelijk dubben en het niveau is heel hoog in Nederland.

Het is nog niet overal doorgedrongen dat animatie zo duurzaam is. Ik hoop dat financiers en fondsen dat gaan inzien. Dat zou van visie getuigen. De situatie is heel vervelend voor liveaction, ik weet niet hoe ze dat gaan oplossen. Ik wens ze echt het allerbeste, maar laten we nu ook de industrie die wél door kan een extra zet geven.’

Michiel Snijders van Il Luster ziet ook kansen in de crisis / beeld pr