KINO weet de twintigers en dertigers te vinden

Met een filmlancering gekoppeld aan een Q&A plus een muzikaal optreden toonde arthousebioscoop KINO hoe je ook de notoir lastige doelgroep van twintigers en dertigers je filmtheater in krijgt.

Beleving is het nieuwe toverwoord, zowel in de filmtheaters als in de multiplexen. Hoe je dat succesvol in de praktijk brengt, toonde het Rotterdamse filmtheater KINO afgelopen woensdag. Componist Daniel Hart van A Ghost Story kwam tekst en uitleg geven en verzorgde daarna een optreden met zijn band Dark Rooms.

Voor KINO-directeur Frank Groot is het evenement een mooi voorbeeld van hoe je spannend kunt programmeren. ‘Daniel Hart was naar Rotterdam gehaald door de muziekprogrammeurs van PopUp 010, en iemand uit het KINO-team legde de link. Mooi hoe we zo'n geweldige film als A Ghost Story op deze manier een lanceringsevent kunnen bieden. We proberen dat bij veel films door verwante klassiekers te programmeren, onze cocktail- of dinerkaart aan te passen, inleidingen of feestjes te organiseren. Maar bij deze stonden de sterren gewoon goed, geloof ik.’

In de film verliest Rooney Mara al vroeg haar echtgenoot bij een auto-ongeluk. Haar man (Casey Affleck) mag dan dood zijn, weg is hij niet. Verscholen onder een laken keert hij terug naar hun gezamenlijke woning en probeert contact te maken. Maar de tijd verstrijkt anders wanneer je niet langer onder de levenden vertoeft. Het is een opmerkelijk uitgangspunt, dat met veel spanning en gevoel voor drama wordt uitgewerkt door regisseur David Lowery (Aint Them Bodies Saints).

Muziek speelt bij dit alles een cruciale rol. Niet alleen is Casey Afflecks personage zelf componist, in de verstilde film is de muziek van Daniel Hart vaak het enige dat je hoort. Hart en regisseur Lowery hadden al eerder samengewerkt, vertelde de componist na afloop tijdens de uitvoerige Q&A met moderator Leon van Geest. Daardoor was er wederzijds vertrouwen en genoot Hart grote vrijheid. Hij creëerde een score die wegbleef van klassieke thrillermuziek, maar componeerde juist weemoedige stukken met veel akoestische elementen. Met succes: vrijwel niets werd door Lowery geweigerd.

Zelf noemde Hart Ennio Morricone en jazz-componist Bill Lee als grote voorbeelden. Hij legde uit altijd te streven naar het vinden van een balans tussen de beelden voor zich te laten spreken en zijn muziek de ruimte te geven. Nuances die onder Hollywood-componisten vaak schaars zijn, legde hij uit aan de hand van een voorbeeld over componist Alan Silvestri. Toch maakt Hart snel carrière. Na door Disney gevraagd te zijn voor Pete’s Dragon krijgt de componist momenteel meer werk aangeboden dan hij aankan.

Leuk was de anekdote over Casey Affleck, die midden in A Ghost Story een song moet zingen. Hart zei dat Affleck totaal niet kan zingen en dat daarom besloten was de stem van de componist te gebruiken. Maar Affleck stond erop in een elk geval een take zelf te doen voor de continuïteit. ‘Ik zat in de kamer ernaast en hoorde hem, en het klonk vreselijk. Ik vond dat heel dapper, dat hij toch het lef had een poging te wagen, met mij in de buurt.’ Harts volgende klus is de score voor de door Affleck zelf geschreven en geregisseerde Light of My Life.  

Bezoekers van KINO konden daarna door naar Vessel11, de drijvende club in de Wijnhaven, voor een optreden van Harts indy band Dark Room. Frank Groot: ‘Het was echt te gek, volle bak en zeker voor de mensen die net de film gezien hebben een emotionele tour. A Ghost Story liet iedereen ademloos achter, en dan vervolgens die muziek live uitgevoerd horen worden was een heel bijzondere ervaring.’

A Ghost Story is niet de meest toegankelijke film, maar door een interessante context te vinden wist KINO toch een zaal vol belangstellenden te krijgen. En vrijwel zonder uitzondering twintigers en dertigers: is dat voor een arthouse niet de lastigste doelgroep om binnen te krijgen? Groot: ‘Nee, eigenlijk gaat dat heel gemakkelijk. Grofweg de helft van onze bezoekers bestaat uit twintigers en dertigers, de andere helft uit een traditioneler arthousepubliek. Ons team bestaat zelf ook uit twintigers en dertigers en we programmeren vooral vanuit ons eigen enthousiasme de films en programma's die we zelf ook zouden willen zien. En dat gaat over de scheidslijnen tussen 'commercieel' en 'arthouse' heen, die normaal ook de doelgroepen scheiden die je noemt. En daardoor ontstaat een mooi gevarieerd en trouw publiek.’

Erbij en toch ook niet: Casey Affleck en Rooney Mara in A Ghost Story / Universal