Ingrijpen moet het tij keren voor Nederlandse jeugdfilms

Het ging al niet goed met de vaderlandse speelfilm in z’n algemeenheid, maar nu zijn ook de jeugdfilms in de gevarenzone beland. Een onderzoek in opdracht van het Filmfonds doet aanbevelingen voor verbetering.

Het visitekaartje van de Nederlandse speelfilmproductie was decennia lang het jeugdproduct. Familiefilms wonnen prijzen en werden verkocht aan tientallen landen. Het marktaandeel van jeugdfilms was in eigen land groter dan dat van het volwassen product. Helaas gaat het ook hier minder goed. Nederlandse jeugdfilms hebben nog steeds internationaal aanzien, maar het nationaal bezoek kromp van 2,3 miljoen tickets in 2014 naar 0,9 miljoen in 2018. Hoe kan dat?

In het onderzoek Zien & gezien worden proberen Peter Bosma en Esther Schmidt daar een antwoord op te geven. Een belangrijke reden is de moordende concurrentie met het buitenland. De tijden van één Disney-film met kerst liggen ver achter ons. Elke vakantieperiode gaan twee, drie grote Amerikaanse en Europese familiefilms de strijd aan met het vaderlands product. En de marketingbudgetten die daarvoor worden gebruikt staan meestal niet in verhouding met wat Nederlandse distributeurs kunnen inzetten.

Maar er zijn meer factoren. Inhoudelijk kunnen producenten minder risico nemen omdat de opbrengsten blijven afnemen. Het gevolg is minder films met originele verhalen en meer titels gebaseerd op ‘properties’ als populaire jeugdboeken of tv-series. Een verschraling van de kwaliteit dus. Ook worden Nederlandse jeugdfilms slecht gespreid over het jaar.    

Bosma en Schmidt doen in Zien & gezien worden enkele aanbevelingen. Met behulp van innovatieve marketing moet de jeugdfilm beter zichtbaar worden. De spreiding over het jaar moet beter, met meer films in de zomermaanden en minder in de periode tussen oktober en december. ‘Met name bij de filmtheaters is er behoefte aan een continu aanbod door het jaar heen, niet alleen in de vakantieperiodes', aldus het onderzoek.

Filmeducatie moet een nieuw publiek aanboren en daarvoor moeten meer platforms gebruikt worden. En internationale samenwerkingen met Duitsland en België kunnen beter. Conclusie is dat alle partijen in de filmsector de handen ineen moeten slaan: overheid, producenten, distributeurs en vertoners. Het Filmfonds heeft al stappen gezet door Cinema Junior nieuw leven in te blazen.

Wie het volledige onderzoek wil lezen, klikt hier.

Hoge kwaliteit, lage zichtbaarheid: Mijn bijzonder rare week met Tess / Foto: September Film