Distributiewereld ziet de regels veranderen

Onafhankelijke filmdistributeurs zitten vaak in de hoek waar de klappen vallen. Hoe ziet hun toekomst eruit? Over dat onderwerp werden tijdens de laatste CineTalks zinnige dingen gezegd.

Onafhankelijke filmdistributeurs zitten vaak in de hoek waar de klappen vallen. Hoe ziet hun toekomst eruit? Over dat onderwerp werden tijdens de laatste CineTalks zinnige dingen gezegd.

Aanleiding voor de bijeenkomst was het totaal onverwachte succes van Down to Earth. De documentaire was door meerdere distributeurs afgewezen maar heeft inmiddels al 126.000 bezoekers getrokken. Ilona van Genderen Stort heeft daar als boeker een flink aandeel aan geleverd. Toch heeft dit succes meerdere vaders, legde ze op CineTalks uit. Actieve filmmakers die gepassioneerd over hun project willen vertellen zijn heel belangrijk. Ook de juiste doelgroep weten te bereiken via partners, in dit geval magazine Happinez, was van cruciale betekenis.

Een goed bijgehouden Facebook-pagina bleek voor Down to Earth van groter belang dan perskritieken. Van Genderen Stort: ‘Alleen het Parool had een recensie geplaatst en die was negatief. Na een half jaar staat dat stukje over tegeltjeswijsheden nog steeds in de krant, maar het heeft niet veel uitgemaakt. De mensen blijven toch wel komen.’

Ook San Fu Maltha onderschreef dat de regels aan het veranderen zijn. Zijn Periscoop Film brengt films en documentaires uit die alle andere distributeurs laten liggen. Een groot marketingbudget heeft Periscoop niet, dus komt het puur aan op inventiviteit. Maltha: ‘Je moet altijd denken: kan het ook anders? Regels bestaan niet en passie is heel belangrijk. Als iemand bij ons erin gelooft doen we het. Bioscopen worden volgestouwd met dezelfde films. Er is behoefte aan afwijkend product.’

Zowel Maltha als Van Genderen Stort benadrukten het belang van het ‘event’: van je vertoning iets bijzonders maken. Maltha noemde als voorbeeld de documentaire Can I Be Me over Whitney Houston. Die zet Periscoop maar één week in, maar dan wel in zowel Pathé-bioscopen als filmtheaters. ‘Zo’n film heeft veel deeldoelgroepen: de fans, de LGBT-gemeenschap, koren: die probeer je allemaal apart te bereiken.’ Bijkomend voordeel van een event-voorstelling: de VPF is een stuk lager.In de komende editie van HFN magazine een artikel over de wens van filmmakers om hun films op andere manieren van de grond te krijgen, aan de hand van het praktijkvoorbeeld dat The Fox heet.

Na de pauze kwamen Thomas Fransman (hoofd programma Ketelhuis) en Edgar Daarnhouwer (head of theatrical Paradiso Film) hun ervaringen delen. Fransman herhaalde wat hij ook al in zijn column voor HFN schreef. ‘Er komen veel te veel films uit, dus filmtheaters doen net als Pathé en zetten vier nieuwe films per week in.’ Hij denkt dat met name de filmtheaters in de provincie meer baat zouden hebben bij het langer laten staan van films.

Distributeurs zouden ook minder op hits moeten jagen. Fransman: ‘Daar geven ze teveel geld aan uit. Als er dan veel product tegelijkertijd uitgaat gaan er een paar keihard op hun bek.’ Hij denkt dat marktwerking dit gaat oplossen. ‘Over een aantal jaren zijn er gewoon minder onafhankelijke distributeurs.’ Daarnhouwer kwam met twee aanbevelingen. Door de overheid gesubsidieerde tv-reclamespots voor Nederlands art-product en een vod-platform waar alles op te zien is: ‘Filmify!’

Al met al een vruchtbare bijeenkomst, waar Thomas Fransman tot slot nog even kwijt wilde dat distributeurs het onderling prima met elkaar kunnen vinden. ‘Het is echt een leuk wereldje. Als men ons in het buitenland allemaal gezellig samen zien borrelen is men gewoon jaloers!’

In de komende editie van HFN magazine (15 juni) een artikel over de wens van filmmakers om hun films op andere manieren van de grond te krijgen, aan de hand van het praktijkvoorbeeld dat The Fox heet.

VondelCS was weer het decor van de CineTalks