Digitale cinema summit stelt teleur

De Digital Cinema Summit die afgelopen week in het Amsterdamse Okurahotel werd gehouden, bracht helaas geen nieuwe inzichten in de digitaliseringsdiscussie en vatte die ook niet bondig samen. Het halfdaagse evenement, onderdeel van de ISE-beurs die in de RAI plaatshad, bestond uit presentaties en paneldiscussies die bioscoopexploitanten zeker zouden moeten kunnen boeien, maar slechts weinigen vonden het na de koffiepauze de moeite waard om terug te keren.

De Digital Cinema Summit die afgelopen week in het Amsterdamse Okurahotel werd gehouden, bracht helaas geen nieuwe inzichten in de digitaliseringsdiscussie en vatte die ook niet bondig samen. Het halfdaagse evenement, onderdeel van de ISE-beurs die in de RAI plaatshad, bestond uit presentaties en paneldiscussies die bioscoopexploitanten zeker zouden moeten kunnen boeien, maar slechts weinigen vonden het na de koffiepauze de moeite waard om terug te keren.

Panels als dit worden georganiseerd om professionals uit de bioscoopbranche te informeren. Een informatiemiddag over digitale cinema is in deze tijd waarin bioscoopexploitanten zich afvragen wanneer zij weer zullen moeten investeren in hun apparatuur zeker nodig. Veel van dergelijke panels draaien echter uit op een teleurstelling. Misschien komt dat omdat bezoekers denken in een middagje volledig bijgepraat te worden over, in dit geval, de stand van zaken rond digitale projectietechniek. Terwijl dat iets is waarover men langere tijd de vinger aan de pols moet houden door artikelen te lezen en verschillende panels en beurzen te bezoeken.

Vaak spelen er echter nog andere zaken, zoals dat het thema van een sessie niet juist gekozen is, sprekers om commerciële redenen niet het achterste van hun tong laten zien, de vraagstelling van een sessie onjuist geformuleerd is, of dat er onvoldoende tijd voor een bepaald onderwerp is ingeruimd. Soms spelen er echter ook hele basale dingen als dat mensen te lang van stof zijn maar toch weinig zeggen, of juist dat sprekers onverstaanbaar Engels spreken of zich verliezen in details. Helaas waren op de Digital Cinema Summit van al deze valkuilen voorbeelden voorhanden. Het was echter interessant om te horen dat ook de deelnemers zelf hun vragen stelden bij het format van een panel - eentje refereerde aan een geslaagd experiment van ShowEast waarbij deelnemers tafels met sprekers langs konden gaan voor intensieve vijftien minuten durende sessies.

Het vooruitzicht van Digital Cinema Summit was echter goed: er stonden sprekers van naam op het programma, waarvan sommigen speciaal uit de VS waren overgevlogen. Voor Nederlandse bioscoopexploitanten die niet naar ShoWest in Las Vegas gaan, was zelfs de ambiance enigszins vergelijkbaar - men kon zich in het Okura hotel zo in Caesar’s Palace in Las Vegas wanen. Zelfs de entreeprijs van 250 euro was van ShoWest-achtige proporties.

Digital Cinema Summit bewees dat voor een interessante sessie eigenlijk niet meer dan twee geïnformeerde heren of dames die in gesprek gaan nodig zijn; de enige echt interessante sessies bestonden daaruit en zaten aan de kop en de staart van het programma. De middag werd geopend door David Hancock van IHS Markit - met een aanwezigheidspercentage van bijna 100% op digitale cinema-panels - en Jan Runge van bioscooptechniekorganisatie ICTA. In een ontspannen sfeer bespraken de heren de stand van zaken van de bioscoopwereld. Daarbij ging men in op trends in bioscoopbezoek in Europa, zoals de dalende bezoekcijfers in Duitsland over 2018. Men besprak ook de concurrentie voor de vrijetijdsuren van de consument, waarbij een redelijk hilarisch voorbeeld uit Duitsland voorbij kwam: een verbouwd pakhuis waarbinnen dertig scènes waren uitgebeeld waarin tieners zichzelf voor dertig euro entree konden fotograferen.

De uitsmijter van het programma was gereserveerd voor industry-veteraan Michael Karagosian van adviesbureau MKPE die in gesprek ging met presentator Nick Dager; een traktatie omdat Karagosian - die bij de conceptie van digitale cinema adviseur was van de Amerikaanse brancheorganisatie NATO - al lang niet meer in Nederland had gesproken. Naast enkele vermakelijke inzichten over de start van digitale cinema, was het vooral interessant om de heren te horen spreken over high dynamic range - de beeldverbetering die nieuwe generatie projectoren en technieken brengen. Volgens Karagosian ontbrak het in tegenstelling tot tijdens de omslag naar digitale cinema in de branche aan leiderschap om dergelijke innovaties te implementeren. Daarbij zou men momenteel vooral over technieken praten en niet over de problemen die moeten worden opgelost, hoe overtuigd beide heren ook waren van de superieure kwaliteit van HDR.

Tussen deze twee hoogtepunten was een aantal panels geprogrammeerd over actuele zaken als immersive audio, HDR en TMS-systemen. Helaas blonk vooral de laatste uit in nietszeggendheid, aangezien veel exploitanten de features waarover werd gesproken allang hebben geïmplementeerd. Wel interessant in dit panel was dat men filosofeerde over de mogelijkheden tot integratie van TMS- en ticketsoftware, en of er niet meer systemen, zoals de luchtbehandeling, vanuit TMS zouden kunnen worden aangestuurd.
De sessie over audio blonk uit in een verkeerde vraagstelling als overkoepelend thema; interessant hierin was echter wel om te horen dat de fabrikanten er vertrouwen in hebben dat audioproblemen van de nieuwe led-schermen zullen worden opgelost. Er is inmiddels ook al een beta-installatie van Dolby Atmos met een led-scherm in Europa te bewonderen.

Hierboven bleef als probleem bij panels nog onbenoemd de ‘ingekochte’ aanwezigheid van sponsors als sprekers in panels. Helaas had de Digital Cinema Summit hiervan een stuitend voorbeeld, namelijk een presentatie van het bedrijf Avixa, dat helemaal niet op de digitale cinema markt actief is. Terwijl ISE een Pro-AV beurs is, die toch wel zijdelings interessant is voor de cinemamarkt, kon je je daarom terecht afvragen wat een digitale cinema-seminar als dit op ISE te zoeken had. Andersom was dit echter ook het geval - een beursbezoeker stelde vanuit de zaal terecht aan de kaak dat een Digital Cinema Summit in deze context zich eerder zou moeten focussen op digitale manieren waarop de bioscoopwereld de bezoeker tegenwoordig kan benaderen. Waarmee meteen de vraag beantwoord is of dit evenement volgend jaar op ISE een vervolg krijgt: in deze vorm waarschijnlijk niet.

Een van de panels tijdens de Digital Cinema Summit, foto Cinioc's Tom Bert)