Column Thomas Fransman: Oscars

Zondagnacht was het weer zover, maar ik ben er niet voor opgebleven. De Oscars, ik heb er nooit veel mee gehad.

Vroeger, in mijn (meer) rebelse fase, was ik zelfs anti-Oscars en boycotte ik de winnaars. Ik haalde mijn neus op voor dat Amerikaanse Hollywood-geneuzel en vond het veel interessanter om de competities voor de Gouden Palm, Leeuw en Beer te volgen.

Ik ben inmiddels te oud voor die vermoeiende imagoperikelen, maar nog steeds is het geen goed huwelijk tussen mij en de Oscars. Voornamelijk omdat mijn favoriet nooit wint. Nooit. Ik heb net alle winnaars en genomineerden uit mijn filmleven erop nageslagen, en het is absurd hoe steeds de verkeerde wint.

De frustratie begon in 1994, toen Forrest Gump won in een jaar waarin Pulp Fiction en The Shawshank Redemption ook genomineerd waren. (Die laatste won zelfs helemaal niks, terwijl ie wel al jaren bovenaan de IMDB top 250 staat.) Ik snapte daar als twaalfjarige jongen geen reet van.

Maar het gebeurt nog steeds. Bijvoorbeeld twee jaar geleden, toen het saaie, conventionele Spotlight won van epische moderne klassiekers als The Revenant en Mad Max: Fury Road. Ook dit jaar had ik grotere favorieten dan The Shape of Water (maar ik kan hiermee prima leven).

Sinds ik werkzaam ben in de filmbranche, ben ik het wel weer gaan volgen, zeker toen ik distributeur was. Ik zette de wekker en volgde het live. Dan heb je een film om voor te juichen. Het lijkt zo op sport, en daar gedij ik goed bij, vooral als je een favoriet hebt. Een voetbalwedstrijd is ook maar zelden leuk als je geen voorkeur hebt (laat staan schaatsen).

Dit jaar was ik niet fanatiek en had ik geen uitgesproken favoriet. Het voelde daardoor als een WK voetbal zonder Nederland; leuk om te volgen, maar ik blijf er niet voor wakker.

Ik heb het dus heerlijk lang geslapen en ik heb, als ik het commentaar moet geloven, weinig gemist. Gisterochtend keek ik een samenvatting van tweeënhalve minuut en dat vond ik ook wel genoeg. Hier is de vergelijking met voetbal wederom passend: deze Ajacied kijkt tegenwoordig namelijk liever de samenvatting dan de hele wedstrijd.