column Thomas Fransman Ben in Taiwan

Ik was op vakantie, in Taiwan. Heerlijk land, maar het regent en waait er nog wel eens. Zeker als je met een uitloper van een tyfoon te maken hebt. En het is er om 18 uur donker. Ideale omstandigheden voor een film, dacht ik zo. Dus ik deed wat een Hollander vaker doet op een regenachtige avond: ik ging naar de bioscoop.

Ik was op vakantie, in Taiwan. Heerlijk land, maar het regent en waait er nog wel eens. Zeker als je met een uitloper van een tyfoon te maken hebt. En het is er om 18 uur donker. Ideale omstandigheden voor een film, dacht ik zo. Dus ik deed wat een Hollander vaker doet op een regenachtige avond: ik ging naar de bioscoop.

Velen van jullie zullen het bijzondere voorprogramma in Thailand kennen, waarbij je op moet staan voor het koningslied (de dag die je wist dat zou komen). Lap je zulke regels aan je laars, kan het je duur komen te staan, zagen we onlangs in Myanmar, waar een Nederlander de stekker uit een luidspreker trok omdat de religieuze leuzen die daaruit tetterden hem uit z’n slaap hielden.
In Taiwan niets van dat alles. Gewoon een voorprogramma zoals wij dat kennen, maar wel met knotsgekke reclamespots. En veel te laat. Wat grappig is want verder verloop alles heel stipt en snel in het land; treinen en bussen rijden op de minuut nauwkeurig, besteld eten komt heel snel. Maar ons voorprogramma startte twintig minuten later dan gepland. Lullig voor de voorstellingen erna en dat waren er nogal wat. Ze draaien daar namelijk bijna de hele dag door; aanvangstijden van ‘s ochtends 9 tot ‘s nachts 1.

Wat ook heel anders was dan in Nederland: onze voorstelling was op zondagavond om 21 uur en de bioscoop was rammend vol. Daar kunnen we in Nederland jaloers op zijn. Hier zitten we op zondagavond massaal naar Boer zoekt vrouw of Heel Holland bakt te kijken.
Ook nemen ze allemaal eten mee naar binnen. En dan bedoel ik niet een broodje of een bakje popcorn, maar complete Happy Meals en uitgebreide sushischotels die gewoon in de lobby verkrijgbaar zijn.
En ze lachen op de vreemdste momenten. Keihard als iemand een middelvinger opsteekt of van een gebouw af valt, maar niet als iemand een leuke, gescripte grap maakt.

Ik keek trouwens The Accountant. Een weinig memorabele doch prima film, met Ben Affleck in de hoofdrol. Nu ben ik nooit fan van deze acteur geweest en kan ik mij eigenlijk geen echt goede rol van hem herinneren (zij die mij tegen willen spreken, kunnen een brief sturen naar de redactie. En kom niet aan met Argo).
Frappant was dat ik een week daarvoor Dazed and Confused had gekeken, met Ome Ben in een over-de-top rol als typische bullebak. Tenenkrommend, zeker naast generatiegenoot Matthew McConaughey die toen al 100x beter acteerde. Dus als je ziet van hoever hij heeft moeten komen, valt het eigenlijk nog mee.
Regisseren en schrijven kan ie trouwens wel, dus ik kijk uit naar zijn Batman-vertolking. Slechter dan de laatste Batman-vertolking kan het niet zijn, dus zijn timing is goed. Slimme jongen, die Ben, maar van mij mag ie het bij regisseren en schrijven houden.

Enfin, Taiwan kan op het lijstje van exotische landen waar ik naar de bioscoop ben geweest. Maar zeker ook op het lijstje van geweldige vakantiebestemmingen. Mocht je nog een unieke, culinaire, veelzijdige en kleurrijke bestemming zoeken...