Column Thomas Fransman: Arretjescake

Ik zag de trailer van The Lion King en maakte arretjescake; gek genoeg hebben die twee dingen voor mij veel met elkaar te maken. Voor degenen die arretjescake niet kennen, dat is een koude cake voornamelijk bestaand uit chocola en biscuits.

Ik zag de trailer van The Lion King en maakte arretjescake; gek genoeg hebben die twee dingen voor mij veel met elkaar te maken. Voor degenen die arretjescake niet kennen, dat is een koude cake voornamelijk bestaand uit chocola en biscuits.

Voordat jullie denken dat ik mee ga doen aan Heel Holland bakt; deze cake werd regelmatig geserveerd bij mijn beste vriend thuis. Ik kom uit een vrij puriteins gezin, en wij hadden zelden gebak (of überhaupt iets zoets) in huis. Dus ik liet mij graag volstoppen met zoetigheden bij die vriend. Zo hadden ze een droppot, waar je gewoon uit mocht pakken en kreeg je daar cola op een doordeweekse dag!

In dat huis heb ik niet alleen mijn liefde voor zoetigheid ontdekt, maar ook die voor de wat commerciëlere film. Thuis kreeg ik moeilijke Duitse films en enge westerns te zien, die ik overigens nu nog steeds heel graag zie, maar mochten we eigenlijk niet naar commerciële zenders kijken (al waren die er nog nauwelijks). Op zondagochtend keek ik naar Die Sendung mit der Maus en Villa Achterwerk. Heerlijk, daar niet van, maar ik verlangde ook wel eens naar Telekids of een Disney-film. Die keek ik bij die vriend, en ook naar Grease, Annie en Eddie Murphy.

Vorige week kwam dat dus samen. Ik zag de trailer van de nieuwe live-action versie van The Lion King en verlangde naar de arretjescake van vroeger. Stom als ik was maakte ik er een van Ottolenghi, die natuurlijk heel anders smaakte. Toch maar eens overdoen als The Lion King daadwerkelijk te zien is volgend jaar, en dan nostalgisch zwelgen. Iets met de circle of life...