Collectiedag EYE toont uitdagingen filmconservering

De uiteenlopende uitdagingen van de filmconservering, dat is wat EYE tijdens haar jaarlijkse Collectiedag met de bezoekers wil delen. Materiaal in slechte staat dat toch presenteerbaar gemaakt wordt. Maar ook films waarvan de vertoningscontext ingrijpend is veranderd. Op 27 mei is er weer een Collectiedag en de toegang is gratis.

De uiteenlopende uitdagingen van de filmconservering, dat is wat EYE tijdens haar jaarlijkse Collectiedag met de bezoekers wil delen. Materiaal in slechte staat dat toch presenteerbaar gemaakt wordt. Maar ook films waarvan de vertoningscontext ingrijpend is veranderd. Op 27 mei is er weer een Collectiedag en de toegang is gratis.

Drie films hebben de conservatoren van EYE geselecteerd voor 27 mei. Bloedgeld laat zien dat zelfs de meest deplorabele staat waarin een film verkeert geen beletsel hoeft te zijn voor conservering. De zwijgende detectivefilm uit 1921 stond lang te boek als vermist, tot hij recent opdook. Alleen was de nitraatdrager plakkerig geworden, normaal gesproken een doodvonnis.

Conservator Mark-Paul Meyer: ‘We hebben geprobeerd te redden wat er te redden valt. Eigenlijk gaat de presentatie van Bloedgeld over hoe films te presenteren die je eigenlijk nauwelijks meer kunt bekijken, maar die toch bijzonder zijn. Want het is een unieke Nederlandse productie en die wil je bewaren en presenteerbaar maken.’

Een compleet andere uitdaging bood Le Poème Electronique, de multimediale voorstelling die Philips voor de Wereldtentoonstelling van 1958 in Brussel had laten maken. Poème Electronique was een destijds baanbrekende combinatie van filmbeeld, kleurvlakken, muziek (Anton Varèse) en geluidseffecten die geprojecteerd werd op de wanden van een door architect Le Corbusier ontworpen tijdelijk paviljoen.

Zeer grote namen, beaamt Mark-Paul Meyer, en daarom een uitzonderlijk project voor een Nederlands bedrijf. ‘Dat paviljoen was een totaalervaring van beeld, geluid en kleur. Wat we hebben gedaan is op basis van het scenario van Le Corbusier een reconstructie op een 2D-scherm maken van wat hij in gedachte had. Vroeger was zoiets niet te doen, maar digitaal kun je zulke programma’s nu veel gemakkelijker met de computer in elkaar zetten. Er hingen 300 luidsprekers in dat paviljoen, het geluid bewoog door dat gebouw heen. Wij hebben dat gereconstrueerd met een 5.1 stereo-effect dat de hele zaal rondgaat.’

De derde film is een reprise van de nooit uitgebrachte documentaire rond de Olympische Spelen in Amsterdam uit 1928. EYE zal hiervan een ingekorte versie van 45 minuten vertonen. Die conservering kwam tot stand met steun van het IOC. Meyer: We zoeken graag naar partners voor het mobiliseren van sponsors en het vinden van bedrijven die willen investeren in conserveringen. Ons budget is beperkt en dan moet je soms strategisch zijn en samenwerkingen aangaan. De tijd dat wij als instituut heel genereus konden zeggen ‘Dat betalen wij wel’, is echt voorbij.’  

Alle drie de voorstellingen worden ingeleid door conservatoren van EYE en zijn gratis te bezoeken. Reserveren is aan te raden.

 Het Philips-paviljoen op de Wereldtentoonstelling van 1958 / EYE