CineEurope: The Days Before - ICTA’s aandacht voor techniek

De zondag voor CineEurope is traditioneel de onofficiële aftrap van CineEurope. Het ICTA-event wat dan wordt gehouden was deze keer een groter succes dan andere jaren, vooral omdat de blik naar buiten gericht was.

De zondag voor CineEurope is traditioneel de onofficiële aftrap van CineEurope. Het ICTA-event wat dan wordt gehouden was deze keer een groter succes dan andere jaren, vooral omdat de blik naar buiten was gericht.

ICTA is de organisatie van bioscooptechniekfabrikanten. De bijeenkomsten kenmerken zich nogal eens door presentaties van leden voor leden; preken voor eigen parochie dus.  Het was daarom verfrissend dat de middag begon met een sessie waarin tieners Lucas, Blanca en Audrey ('Generatie Z') letterlijk voor het doek werden bevraagd over hun bioscoopbezoek. Sony-voorman Oliver Pasch ('ik ben waarschijnlijk Generation X') ging voor in een redelijk confronterende reality check over hoe tieners van nu de bioscoop ervaren, en of ze er überhaupt wel komen.

De twee Spaanse en een Duitse tiener bleken de bioscoop duur te vinden en wel film te kijken, maar vooral via het door pa en ma betaalde Netflix. Veel technische termen zoals DBox, Atmos en 4K waren hen amper bekend, wat de aanwezige technici toch enigszins met de voeten op aarde moet hebben gebracht - de film en het samenzijn met vrienden is veel belangrijker. 

De tweede sessie, die werd gemodereerd door Guillaume Branders van brancheorganisatie UNIC, bracht een aantal technisch managers van bekende Europese bioscoopgroepen in een panel bijeen om open en vrij te praten over hun omgang met digitale releases. 

Het was interessant om hen te horen vertellen over de aandacht voor reguliere releases vs. speciale premières, geluidsvolume en de hausse aan aparte beeldformaten ('rogue formats') die vooral recent over bioscopen wordt uitgestort. De slide die hierbij op het doek werd vertoond was het resultaat van een simpele 'Dear Projectionist'-zoekopdracht in Google Pictures. Het liet voorbeelden zien van verzoeken van regisseurs die teruggingen tot Gone With the Wind. Frappant was een recent verzoek van de regisseur van Isle of Dogs, Wes Anderson om zijn film in CinemaScope te vertonen terwijl die WideScreen (WS) is omdat de ondertitels anders in beeld worden vertoond. Het zou goed zijn als ook distributeurs weten dat dergelijke verzoeken vooral in commerciële bioscopen zelden tot nooit worden ingewilligd zelfs als de regisseur dat wil, omdat aanpassingen de reguliere vertoningen te veel verstoren.

Klapstuk van de middag kwam na de pauze toen Paramounts Mark Christiansen een werkelijk fascinerende presentatie gaf over de issues die komen kijken bij het maken van verschillende versies van films. Hoe complex dit is werd al meteen duidelijk toen hij vertelde dat de komende Mission Impossiblefilm nu al 218 verschillende versies telt en dat dit ten tijde van de release dichtbij 300 zal zijn.

Met enkele simpele voorbeelden gaf Christiansen een fascinerende inkijk in een gedeelte van het filmbedrijf dat voor velen onbekend is. Zo werd er een clip van Frozen getoond, die ook op YouTube te vinden is waarin elke regel van een liedje door een zangeres in een andere taal wordt gezongen - een logistieke nachtmerrie onder immense tijdsdruk. Ook liet hij een voice casting zien waarbij de zaal hun mening over de verschillende stemmen in relatie tot het originele Engels kon geven. Toen bleek dat contractueel kon zijn vastgelegd wie hierin het laatste woord had kon alweer goed de complexiteit van dit deel van het filmbedrijf worden ervaren.

Hoe minutieus alles wordt vastgelegd bleek uit een slide met een deel van een script zoals dat naar vertalers wordt gestuurd om foute vertalingen te voorkomen. Waar links de originele tekst stond, had men rechts een kolom waarin alle dubbele betekenissen werden uitgelegd, of juist de nuances in de tekst verder belicht.

Afsluiter van de informatieve middag was John F. Allen van High Performance Stereo, die in heldere bewoordingen, maar met een erg technische ondertoon, de ins en outs van versterkers uit de doeken deed. Dit technisch toetje van hooguit een kwartier drukte de gedelegeerden weer met hun neus op de feiten dat het toch heus een technisch seminar was dat ze hadden bijgewoond - een van de betere ICTA- evenementen van de afgelopen jaren.