CineEurope: slotseminar stelt het aantal filmreleases ter discussie

De titel Beyond programming, Meeting the Audience of Tomorrow deed vermoeden dat het laatste seminar van CineEurope 2017 toekomstgericht zou zijn. Maar het bleek bij nader inzien eigenlijk te gaan over problemen van alle dag.

De titel Beyond programming, Meeting the Audience of Tomorrow deed vermoeden dat het laatste seminar van CineEurope 2017 toekomstgericht zou zijn. Maar het bleek bij nader inzien eigenlijk te gaan over problemen van alle dag.

Problemen als hoe stel je een programma samen waarmee je zowel de ‘thrill seekers’ kunt bedienen als een wat ouder publiek? Welke films kies je en welke laat je links liggen? En wat doe je met de verschillende soorten content om specifieke groepen aan te spreken?

Dat ook de panelleden Daniella Koot van Pathé, Tony Chambers van Disney en Frederic Bereyziat van Unifrance, onder leiding van Julien Marcel van Webedia, op de deels zelf opgeroepen vragen geen kant en klare antwoorden hadden, moge duidelijk zijn. Als de oplossingen zich zo eenvoudig zouden aandienen dan zou het bioscoopbezoek waarschijnlijk op een nog hoger peil liggen. Maar het was wel goed te horen hoe er door het panel tegen verschillende zaken aan wordt gekeken.

Veel van de dagelijkse programmeringsdilemma's zijn terug te voeren tot één centrale vraag, zo bleek achteraf: worden er niet te veel films uitgebracht? Uit cijfers van UNIC blijkt dat het aantal bioscoopreleases al jaren aan het groeien is, en niet zo'n beetje ook.

Ontwikkeling bioscoopreleases in enkele Europese landen. Bron: UNIC

Tony Chambers wilde de vraag niet beantwoorden namens Disney, maar erkende wel –op persoonlijke titel - dat het forse aantal bioscoopfilms per jaar in het Vereniging Koninkrijk toch wel een beetje te veel is. Veertien nieuwe films per week die allemaal om aandacht vragen. Het is volgens hem de reden waarom Disney op jaarbasis maar twaalf films uitbrengt en die ook heel duidelijk op een tijdlijn van releases plaatst. ‘Maar als iemand naar de film gaat – welke film dan ook - en hij heeft een leuke tijd, dan is dat goed voor onze hele industrie. Daar profiteert uiteindelijk ook Disney van.’

Frederique Bereyziat haakte daar op in. Want zo stelde hij, niet alle films beschikken over marketingbudgetten vergelijk met die van Disney. Voor veel films geldt dat mond-tot-mondreclame juist heel belangrijk is. En als films de kans niet krijgen door te draaien, dan gaat er alleen op de korte, maar ook de lange termijn veel verloren. Hij pleitte daarom vooral voor het blijven inzetten op breed product. Ook zei hij in de uitgebreide educatieprogramma’s zoals die in Frankrijk bestaan, een zekere borg te vinden om de bioscoopcultuur in het DNA van de bevolking te brengen.

De hoeveelheid films plaatst ook Pathé regelmatig voor dilemma’s, erkende Daniella Koot. Want hoe zorg je er bijvoorbeeld voor dat de nieuwste blockbuster, waar in die eerste dagen heel veel vraag naar is, alle ruimte krijgt terwijl je ook al die andere films een goede plek wilt geven? Ze vroeg zich ook af of het, om te beginnen, misschien niet eens tijd zou worden om films niet alleen op donderdag in première te laten gaan. Het digitale tijdperk maakt dat immers mogelijk en het zou bioscopen zeker meer lucht bieden.

Daniella Koot bracht ook ter sprake dat het digitale tijdperk ervoor zorgt dat sommige films niet meer specifiek voor de bioscoop lijken te worden gemaakt. Ze refereerde aan de recente discussie in Cannes over de Netflix-films. Het lijkt te onderstrepen dat bioscopen slim met hun programmering moeten omgaan. Het feit dat er op de Ladies Night van Fifty Shades bij Pathé op één avond maar liefst 44.000 dames afkwamen bewijst volgens haar waarom een avondje bioscoop nog altijd zo ongekend populair is: omdat het een activiteit is die samen met je vrienden en familie kan ondernemen. Mensen blijven nu eenmaal sociale wezens. En ja 'goed programmeren is uiteindelijk toch het beheersen van het spel in een groot krachtenveld.'

Van links naar rechts: Tony Chambers, Daniella Koot, Frederique Bereyziat en Julien Marcel.