CineEurope: niemand kan om koning Disney heen

Alles was een maatje groter bij de productpresentatie van The Walt Disney Studios, woensdagmiddag in Barcelona. Meer films, grotere namen en zelfs meer schermen dan de concurrentie wierp de major in de strijd.

De presentatie van Disney werd bezocht alsof Tom Hanks zelf de aanwezigen welkom ging heten. En dat was ook zo, al wist niemand dat van tevoren. De stemacteur van Woody werd onder luid applaus binnengehaald in de grote zaal van de CCIB, waar Hanks vervolgens iedereen charmeerde met zijn herinneringen aan 25 jaar Toy Story. Uit het hoofd, ontspannen zoals alleen Tom Hanks dat kan.

Tom Hanks

Het overwicht van Disney in het huidige filmaanbod werd mooi geïllustreerd aan de hand van de schermen in de zaal. Links en rechts van het oorspronkelijke zaaldoek zaten twee smalle doeken om de projectie te versterken. Niks bijzonders, andere studio’s deden dat ook, maar Disney had vervolgens daarboven ook een liggend scherm geplaatst. Om bij de aanvang van de show nog eens twee schermen aan de zijkant van de zaal te ontrollen. Zes schermen dus, baas boven baas.  

Er waren hartelijke woorden voor de nieuwe studio’s die het concern er met de recente overname bij heeft gekregen: 20th Century Fox, Fox Searchlight en Blue Sky Animation. Inhoudelijk betekent het een aanzienlijke versterking. Plotseling kan Disney beschikken over onder meer het racedrama Le Mans ’66, de komedie Stuber, scifi-spektakel Ad Astra en Kingsman-prequel The King’s Man. En hadden we die bescheiden franchise Terminator al genoemd?

Le Mans ’66 van regisseur James Mangold maakte indruk door het gekozen verhaal, de pogingen van autobouwer Ford om in 1966 de hegemonie van Ferrari bij de 24 uursrace van Le Man te doorbreken. Christian Bale, Matt Damon en veel complexe racemomenten kleurden de beelden. The King’s Man plaatst de oorsprong van de geheime Kingsman-organisatie in de woelige maanden voorafgaande aan WO1. Geen Colin Firth en Taron Egerton ditmaal, wel Ralph Fiennes en Aaron Taylor-Johnson.

Voor Terminator: Dark Fate zijn producent James Cameron en regisseur Tim Miller teruggegaan naar de oorsprong. De film pakt de draad op waar Terminator 2 eindigt en de getoonde beelden deden ook qua intensiteit sterk denken aan Judgment Day van inmiddels 27 jaar geleden.

Om tijd te besparen werd het complete nieuwe Fox Searchlight-programma beperkt tot een opsomming. Zonde, want er zaten interessante titels als Jojo Rabbitt en Hidden Life tussen. Ook met Marvel waren vice president distribution Tony Chambers en vice president marketing Lee Jury snel klaar. Kevin Feige mocht vertellen dat hij niks kon verklappen, waarna een showreel de afgelopen tien jaar van de MCU bondig samenvatte. Wel heel fraai waren de making of-beelden van de Star Wars-films, vooral die uit 1977.

Het zwaartepunt van de presentatie lag op familiefilms, met name uit de animatiehoek. Volgend jaar komen twee nieuwe, op zichzelf staande Pixars uit. In Onward gaan twee elfenpubers (Chris Pratt, Tom Holland) op zoek naar de magie die voor hun voorouders ooit zo gewoon was. De film lijkt voor de sprookjeswereld te doen wat Zootopia voor de dierenwereld deed. Ambitieus oogden de schetsen voor Soul, waarin regisseur Pete Doctor van menselijke zielen animatiefiguurtjes maakt die naar school moeten om gevormd te worden.

Uit Frozen II kregen we een humoristische en een muzikale clip voorgeschoteld, terwijl de film lijkt te draaien rond de vraag waar Elsa haar magische gaven vandaan heeft.  

Disney sloot haar presentatie af met drie films uit de huidige reeks van live-action filmbewerkingen. Voor Mulan is een contingent Aziatische sterren opgetrommeld (Gong Li, Donnie Yen) maar de hoofdrol ging naar de in het westen onbekende actrice Yifei Liu. Maleficent: Mistress of Evil belooft een titanengevecht te zullen worden tussen de boosaardige titelheldin en de nauwelijks minder sinistere Queen Ingrith, gespeeld door Michelle Pfeiffer.

Aan The Lion King de eer de voorstelling in stijl af te sluiten. Met uitgebreide clips en als klapstuk een optredend zangkoor. En in de aanblik van leeuwenkoning Mufasa hoog boven de dierenwereld verheven was het verleidelijk een metafoor te zien voor de machtsverhoudingen in het huidige Hollywood.  

Als klapstuk een optredend zangkoor