48e IFFR bruist van zelfvertrouwen

Onder festivaldirecteur Bero Beyer vond het IFFR de weg terug naar boven. Nederlands grootste culturele evenement blaakt aan de vooravond van editie 48 dan ook van het zelfvertrouwen. Een fijn moment om in te stappen, ondervond de nieuwe zakelijk leider Marjan van der Haar. ‘We blijven kijken waar wij het verschil kunnen maken voor gedurfde filmmakers.'

Vijf jaar geleden was de Tijger van Rotterdam flink zijn brul kwijt: teruglopende bezoekcijfers en het gevoel dat het festival aan internationaal prestige had ingeboet. En kijk nu eens. Vijftigduizend bezoekers op jaarbasis erbij, grote namen die Rotterdam weer weten te vinden, een flink hogere publiekswaardering voor de programmering.

Marjan van der Haar volgde vorig jaar Janneke Starink op als zakelijk directeur. Haar eerste indruk? ‘We doen echt veel! Ik ben er pas sinds 1 oktober en ik kijk nog steeds mijn ogen uit als ik die Volkskrant-bijlage erbij pak. Ik begin elk gesprek nog altijd met: wat doen wij samen? Er is altijd wel een onderdeel waar we ook nog blijken te zitten.’  

Ze denkt dat staf en directeur elkaar versterken. ‘Er zit een heel goed team en Bero Beyer is superenthousiast over een heel breed palet aan films. Hij is ook goed bekend met het snijvlak tussen film en kunst waardoor hij heel veel mensen weet te bereiken. En ik vind het mooi zoals Bero de afgelopen jaren de Nederlandse film weer het festival heeft binnengetrokken. Maar we moeten wel mee kunnen doen in de hoek waar wij voor kiezen: film als kunst.’

Van der Haar werkte vijftien jaar voor sales agent Fortissimo, waarvan tien jaar als managing director. De afgelopen acht jaar was ze directeur van Filmproducenten Nederland en kent zo de problemen van de filmmakers die het IFFR graag in de etalage zet. ‘Vaak zijn er niet voldoende financieringsbronnen in een land zelf, internationale samenwerking is een noodzaak geworden. De Nederlandse openingsfilm Dirty God is een goed voorbeeld van een geslaagde internationale alliantie, daarin is met Engeland samengewerkt. Anders krijg je dat als maker niet meer voor elkaar.’

Met de Prohub, de CineMart en het Hubert Bals Fonds kan het IFFR cineasten steeds gerichter ondersteunen in de hele keten van ontwikkeling, financiering en vertoning. Gaat het festival zo zijn eigen programmering produceren? ‘Zeker niet. We kijken waar we het verschil kunnen maken, het zetje extra kunnen zijn. Met het Hubert Bals Fonds dat dit jaar 30 jaar bestaat kunnen we met kleine bedragen ondersteuning bieden in de ontwikkelingsfase, daar waar geen fondsen zijn. We zullen nooit de rol van filmproducent overnemen. Door ondersteuning te bieden in de vorm van postproductie doe je iets in een andere fase van het productieproces. We zijn er om onafhankelijke filmmakers een platform te bieden.’

Het IFFR is twaalf dagen lang de etalage voor een festival dat het hele jaar door het verschil wil maken voor gedurfde filmmakers. ‘We hebben onze maandelijkse vertoningen in KINO, die zitten altijd vol. Met ons online-platform Unleashed proberen we films die niet aangekocht zijn toch onder de aandacht te brengen. We hebben een groot educatieprogramma, door het jaar heen halen we basisscholen de zalen in. Dat zullen we blijven doen, maar wel met ons soort films. Wij hebben een prijs waarbij een distributeur geld krijgt om een lastige film uit te brengen. En we blijven kijken waar we het verschil kunnen maken, de aanjager kunnen zijn.’  

Nieuw team, nieuwe uitdagingen: Marjan van der Haar en Bero Beyer / IFFR